เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 กระจกสะท้อนเงาเก่าเคียงออบอุ่น สองคราสดใสในชะตาใหม่!
สิ้นคำกล่าวนี้ ใบหูของเมิ่งฉือพลันถูกย้อมด้วยสีแดงระเรื่อ พวงแก้มขาวเนียนปรากฏริ้วรอยสีแดงเข้มไล่ระดับซ้อนทับกัน
ร่างกายของเขาทำอะไรไม่ถูกในทันที นัยน์ตาตื่นตระหนกหลบซีกหลบมุม แม้แต่ลมหายใจในทรวงอกยังเผลอผ่อนลงอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากติดขัดตะกุกตะกัก ความประหม่าเอ่อล้นจนปิดไม่มิด
“ทะ… ทำเช่นนี้มันรีบร้อนเกินไป เกรงว่าจะไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง…”
เมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามลังเลและบ่ายเบี่ยง ประกายแสงความดีใจที่วับวามอยู่ในแววตาของเวินหร่านกลับหม่นแสงลงทีละน้อย ใบหน้าเยาว์วัยปกคลุมด้วยความเศร้าสร้อยบางเบา
เขาลดเปลือกตาลงช้า ๆ ขนตายาวงอนสั่นระริกเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความน้อยเนื้อต่ำใจและความหวาดหวั่น ถักทอสายใยวนเวียนอยู่ท่ามกลางหมู่แมกไม้
“เจ้าไม่เต็มใจหรือ? เช่นนั้นแล้ว… พี่เมิ่งฉือ ในใจของท่าน… แท้จริงแล้วมิได้ชอบข้าเลยสสินะ?”
ความน้อยใจในคำพูดของเด็กหนุ่มพุ่งตรงเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจ เมิ่งฉือรู้สึกว่าหัวใจกระตุกวูบขึ้นมาทันที