เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 373 เศษเสี้ยวดวงจิตฝากโชคชะตาพลิกอัสนีสวรรค์ หนึ่งพันธสัญญาเหมันต์ชี้ความเป็นความตาย!
ความเจ็บปวดแปลบปลาบพรั่งพรูขึ้นในใจของหลิงเยวียนทันที ความร้าวราญและความสมเพชเวทนาตนเองนับพันประการถูกกดทับลงลำคอจนหมดสิ้น
มุมปากของเขาค่อย ๆ กระตุกฝืนยิ้มขึ้นมาอย่างขื่นขมและเย้ยหยันตนเอง ในแววตาทั่วทั้งผืนฟ้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าอันหนักหน่วงและความร้าวราญเสียดกระดูก ไร้ซึ่งความอ่อนโยนกระจ่างใสเช่นในอดีตอีกต่อไป
“ความเมตตาอย่างนั้นหรือ?”
“สองมือของข้าในชาตินี้ เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของศิษย์ร่วมสำนักและบาปมหันต์ที่ไม่อาจคณานับมานานแล้ว”
“ยามนี้ตัวข้าที่แปดเปื้อนไปด้วยบาปหนาและเต็มไปด้วยความชั่วร้าย ได้สกปรกโสมมเกินเยียวยานานแล้ว เจ้าคิดว่า…ตัวข้าที่มือเปื้อนเลือดและเต็มไปด้วยบาปหนาเช่นนี้ ยังคู่ควรที่จะมีบ้านที่ปลอดภัยไร้กังวลและมีความสงบสุขในแต่ละวันอีกหรือ?”
“ยังคู่ควรที่จะอยู่เคียงข้างอาจารย์ และมอบช่วงชีวิตบั้นปลายที่สงบสุขให้แก่เขาอีกหรือ?”
เศษเสี้ยวดวงจิตของเทพมารหรี่ตาลงอย่างเย็นชา ร่างเงาในความว่างเปล่าค่อย ๆ ลอยวนหมุนวน รอบกายไร้ซึ่งระลอกคลื่นความไหวติงใด ๆ น้ำเสียงเย็นชาและเด็ดเดี่ยว ไร้ซึ่งอุณหภูมิความเป็นมนุษย์ ราวกับสระน้ำเย็นเยือกนับหมื่นปีที่ไม่เกิดระลอกคลื่น