เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 สายเลือดชะตาขาด
สายเลือดต่างยากลำบากล้วนเป็นชะตากรรม ฝ่ายธรรมะกับมารล้วนแต่อยู่ที่ใจ!
สายลมใสหน้าลานพัดผ่านแผ่วเบา หอบเอาความเงียบงันอันหนักอึ้งทั่วลานให้เคลื่อนไหว
ชาอุ่นบนโต๊ะยังคงมีไอระเหยส่งกลิ่นหอมอบอวลไม่จางหาย ทว่าจิตใจผู้คนกลับผ่านพ้นพันเหมันต์มาเนิ่นนาน แข็งตัวเป็นน้ำแข็งทีละนิ้ว
ลำคอของอวิ๋นกุยหลานแห้งผากจนแทบตาย ช่องอกปั่นป่วนด้วยรสชาติหลากหลายที่ตีกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ความเมตตาและความขมขื่นพันตู ความเจ็บปวดและความจนใจโอบล้อม กดทับลงมาบนหัวใจทีละชั้น ๆ แน่นจนแทบหายใจไม่ออก
เขานิ่งเงียบงันอยู่เนิ่นนาน ฝืนกดความทรงจำเก่าอันเจ็บปวดที่ปั่นป่วนอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจลงไป น้ำเสียงแผ่วเบาเจือด้วยความอาลัยอาวรณ์ไร้สิ้นสุดที่กาลเวลาสั่งสม ค่อย ๆ เอ่ยความทรงจำวัยเยาว์ที่ฝังอยู่ก้นบึ้งหัวใจและไม่เคยเอ่ยบอกผู้ใดออกมา
“ยามที่ศิษย์ยังเยาว์วัย เคยบังเอิญพบเห็นภาพยามที่อาจารย์อยู่ร่วมกับศิษย์พี่เข้าโดยบังเอิญ”
“ยามนั้นพวกท่านแนบชิดพันผูก อยู่เคียงข้างอย่างอ่อนโยน แววตาเปี่ยมรัก ถนอมกันปีแล้วปีเล่า”