เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 หวนคืนสู่ความว่างเปล่า
เมื่อถ้อยคำอันอ่อนโยนของไป๋อวิ๋นเชวี่ยสิ้นสุดลง หมอกวิญญาณที่ล่องลอยอยู่ทั่วภูเขาก็จับตัวเป็นน้ำแข็งทันที ใบไม้ที่ร่วงหล่นในป่าหยุดลงโดยพร้อมเพรียง
พลังชีวิตและเสียงสายลมทั้งหมดในฟ้าดินสงบลง เหลือเพียงความตึงเครียดอันเข้มข้นที่แผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน เข้าพันธนาการสถานที่แห่งนี้ไว้อย่างแน่นหนา
รูม่านตาของเวินอ้าวเสวี่ยหดเกร็งทันที รีบปกป้องอวี้หรานผู้บาดเจ็บสาหัสใกล้ตายและดวงจิตวิญญาณเหือดแห้งไว้เบื้องหลังอย่างสุดชีวิต
หางคิ้วและดวงตาที่เดิมทีงดงามสดใสถูกปกคลุมด้วยความหนาวเหน็บนับหมื่น ทันที แสงวิญญาณที่ปลายนิ้วระเบิดประกายเจิดจ้า กระบี่ที่เหน็บอยู่ข้างเอวสั่นสะท้านส่งเสียงกังวาน เสียงกระบี่กังวานใสดังก้องทะลุหุบเขาลึก!
เคร้ง——!
เสียงกระบี่กังวานใสกระจ่างเสียดแทงก้อนเมฆทะยานสู่ท้องฟ้า แสงกระบี่สีขาวราวหิมะสว่างไสวหมื่นไร่ทะลวงผ่านม่านหมอก ทะลวงผ่าท้องนภา!