เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 ลางร้ายแห่งมรรคาสวรรค์
“พวกเจ้าสองคน ต้องตายอยู่ที่นี่แล้ว”
อวี้หรานอาศัยพลังวิญญาณบริสุทธิ์ที่เวินอ้าวเสวี่ยถ่ายเทเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง ค่อย ๆ โคจรลมปราณปรับเสถียรชีพจร เพื่อระงับโลหิตปราณที่ปั่นป่วนพลุ่งพล่านในร่างไว้อย่างสะบักสะบอม
“สิ่งที่ไหลเวียนอยู่ในกายของหลิงเจา คือสายเลือดจอมสรรพสิ่งแห่งเผ่ามารยุคโบราณที่บริสุทธิ์และดั้งเดิมที่สุด”
แววตาของเขาลึกล้ำดุจห้วงสมุทร น้ำเสียงหนักแน่นและแน่วแน่ “ระหว่างเขากับโม่ฉีเยวียนผู้เป็นจอมมารแห่งโลกมาร จะต้องมีความผูกพันที่ผู้คนล่วงรู้ไม่ได้ซ่อนอยู่เป็นแน่”
เมื่อเวินอ้าวเสวี่ยได้ยินดังนั้น โทสะในก้นบึ้งหัวใจก็ระเบิดตูมขึ้นมาในทันที ความรู้สึกรักความยุติธรรมพลุ่งพล่าน จนจิตสังหารพวยพุ่งเสียดฟ้า
หางคิ้วและดวงตาที่เดิมทีสงบเยือกเย็นพลถูกปกคลุมด้วยความหนาวเหน็บอันคมกริบทบแล้วทบเล่า ความเย็นเยียบราวกระดูกแทรกซึมไปทั่วร่าง น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นเฉียบคมราวดั่งคมกระบี่ ตะคอกด่าทอด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ช่างเป็นประมุขแห่งอวิ๋นเซียวที่หน้าเนื้อใจเสือเสียจริง! เสแสร้งมานับร้อยปี ซ่อนเร้นกบดาน ตบตาประตูเซียน และปกปิดคนทั้งแผ่นดิน!”