เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 อาณาเขตมายากำลังจะเปิด เซียนมารเผชิญหน้า พายุสี่ทิศตั้งเค้า!
อวิ๋นกุยหลานที่ยืนอยู่ด้านหลังหลิงเจา เอ่ยกระซิบอธิบายกับหลิงเจาเบา ๆ
“ศิษย์พี่ ไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านคิดหรอก เมื่อวานหนิงโมแค่หึงหวงแล้วงอแงไปบ้างตามประสา ปกติแล้วเขาปฏิบัติต่อข้าอย่างใส่ใจยิ่ง ทำทุกอย่างโดยให้ความสำคัญกับข้าเป็นอันดับแรก ไม่มีทางทำร้ายข้าจริง ๆ หรอก”
หลิงเจาได้ยินว่าศิษย์น้องที่ตนคอยทะนุถนอมมาตลอดกลับพูดเข้าข้างคนอื่น คอยปกป้องหนิงโมทุกเรื่อง ยิ่งโกรธหนักเข้าไปใหญ่
ชักสีหน้าขึ้นทันที เอ่ยด่าด้วยความโมโห “ใส่ใจรึ? ข้าเห็นว่าเขาเป็นไอ้ตัณหากลับต่างหาก ในใจมีแต่เรื่องอกุศลน่ารังเกียจ เผลอะไระ ช่างหน้าไม่อายเสียจริง!”
อวิ๋นกุยหลานเห็นศิษย์พี่โกรธกริ้ว ก็รู้สึกจนปัญญาแต่ก็ไม่อยากเอ่ยอะไรอีก ปล่อยเลยตามเลยยอมรับคำตำหนิของหลิงเจาไปโดยปริยาย
ในใจเขาก็รู้ดีว่าบางครั้งโม่ฉีเยวียนก็ทำเกินไปจริง ๆ ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ต่อให้เขาเกลี้ยกล่อมอย่างไรก็ไม่ฟัง
ให้ศิษย์พี่ช่วยสั่งสอนเขาเสียหน่อย เพื่อลดความยโสลงบ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร
และบทสนทนาทั้งหมดนี้ ถูกโม่ฉีเยวียนที่อยู่ไม่ไกลได้ยินเข้าเต็ม ๆ
ด้วยตบะระดับมหายานระยะสมบูรณ์แบบ ต่อให้จะอยู่ห่างกันไกลเพียงใด ก็ยังคงได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง