เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 คำขอบคุณที่ข้ารับไม่ไหว
0312 ไม่ต้องขอบคุณหรอก เจ้าเอาความแค้นตอบแทนบุญคุณไปนานแล้ว ข้ารับคำขอบคุณนี้ไม่ไหว
ภายในโถงนภาครามแห่งสำนักเซียนเมฆาสวรรค์ ควันธูปจันทน์หอมสงบใจลอยอ้อยอิ่ง ม่านหมอกสีเขียวอ่อนแผ่คลุมโต๊ะไม้สาลี่สลักมังกรหงส์ ขับให้ภายในโถงทั้งเงียบสงัดและแฝงความเคร่งขรึมเย็นเยียบ
แม้แต่อากาศก็ดูคล้ายหยุดนิ่ง กดทับจนผู้คนหายใจติดขัดเล็กน้อย
หลิงเจาสวมชุดนักพรตสีขาวจันทราของประมุข ปักลายเมฆและนกกระเรียนเซียน นั่งตัวตรงอยู่บนบัลลังก์หยกสูง แขนเสื้อกว้างทิ้งตัวลง ขณะหว่างคิ้วและดวงตาฉายความน่าเกรงขามอันเป็นเอกลักษณ์ของประมุขประตูเซียน
ทั่วร่างแผ่บารมีของผู้มีอำนาจที่มิอาจล่วงเกิน สายตาหนักแน่นทอดลงบนโม่ฉีเยวียนกับอวิ๋นกุยหลานซึ่งยืนเคียงกันกลางโถง สีหน้าเย็นชาเล็กน้อย
“กุยหลาน เจ้ากับหนิงโม่กลับจากอาณาเขตลับสนามรบมายาเทพมารคราวนี้ ช่างกลับมาได้ประจวบเหมาะ”