เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 ท่านพ่อ ลูกพาหวยเหวยเข้าอาณาเขตลับด้วยได้หรือไม่?
“ท่านพ่อ, ลูกสามารถพาหวยเหวยเดินทางไปอาณาเขตลับพร้อมกับพวกเราได้หรือไม่?”
ติ่งหูของเจียงอิ่นขึ้นสีเรื่อเงียบ ๆ ราวกับแต้มด้วยชาดอ่อนในยามวสันต์ ความแง่งอนและความสงบเสงี่ยมของเด็กหนุ่มปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในเวลานี้
เย่หวู่เฟิงมองแผ่นหลังที่ตึงเครียดเล็กน้อยของเขา มองอาภรณ์สีแดงสดที่สะดุดตา ลึกในแววตาฉายแววไร้หนทาง เต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่จนปัญญาจะจัดการกับคุณหนูตัวแสบผู้นี้
เขาเดินเข้าไปใกล้ด้วยฝีเท้าที่รวดเร็ว ผ่อนฝีเท้าให้เบาที่สุด เจือความหยั่งเชิงระมัดระวังอยู่หลายส่วน น้ำเสียงอ่อนลงเอ่ยถามเบา ๆ “เจียงอิ่น กลับกันเถิด?”
ฝีเท้าของเจียงอิ่นชะงัก ร่างกายหยุดนิ่งอยู่กับที่ น้ำเสียงอู้อี้เจือความน้อยเนื้อต่ำใจที่ยังจางหายไม่หมดพร้อมความแง่งอนเล็กน้อย
“ข้าอยากดื่มน้ำแกงหวาน”
เมื่อเย่หวู่เฟิงได้ยินดังนั้น ก็อดกลอกตาไม่ได้ น้ำเสียงเจือความตัดพ้อที่จนปัญญา
“ในเมื่ออยากดื่ม เหตุใดเมื่อครู่จึงโยนน้ำแกงหวานทิ้งเล่า? เสียแรงที่อุตส่าห์เททิ้งไปชามหนึ่ง เสียของเปล่า ๆ นี่เป็นการกระทำที่สิ้นเปลืองยิ่งนัก”