เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 บาปของตระกูลถัง ไม่อาจจบลงเพียงเพราะคนผู้หนึ่งตาย
บาปกรรมของตระกูลถัง หาใช่มีผู้ใดตายคนหนึ่ง แล้วจะสะสางได้
“หลายปีมานี้ ตระกูลถังทำเรื่องผิดพลาดมามากเกินไป แม้ข้าจะล่วงรู้ แต่กลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขวางตั้งแต่ต้นจนจบ บัดนี้ตกลงสู่สภาพเช่นนี้ มิใช่เพียงสังสารวัฏแห่งมรรคาสวรรค์ ผลกรรมย่อมสนองคืนอย่างไม่ผิดเพี้ยนหรอกหรือ”
น้ำเสียงของถังเจวี้ยนห่อหุ้มด้วยความรู้สึกผิดหนักออสตัน ทุกตัวอักษรหนักอึ้งจนดิ่งลงสู่ก้นบึ้งหัวใจ มุมปากซีดเซียวฝืนยกยิ้มที่ระทมทุกข์ถึงขีดสุดขึ้นมาคราหนึ่ง
แสงเทียนทอดเงาสีเหลืองสลัวตรงหางตาของเขา กลับไม่อาจส่อง
เขาก้มเปลือกตาลงเล็กน้อย ขนตายาวสั่นระริกราวกับปีกผีเสื้อ
แววตาของโฉวเยี่ยนดิ่งวูบทันที ร่างกายภายใต้ชุดผ้าสีเขียวครามเกร็งแน่นจนแทบสังเกตไม่เห็น ระหว่างคิ้วและดวงตาที่เดิมทีอ่อนโยนดั่งสายน้ำกำลังเอ่อ
มีความแค้นที่กัดกินกระดูก มีความเจ็บปวดที่ควักหัวใจ มีความทรมานจากการอดทนอดกลั้นมานับร้อยปี ยิ่งมีร่องรอยความทะนุถนอมที่แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่ยอมรับและไม่กล้าเผชิญหน้าอยู่สายหนึ่ง
ถังเจวี้ยนเงยหน้าขึ้นมองเขาช้า ๆ ในดวงตาที่อ่อนล้าถึงขีดสุดทอประกายความเด็ดเดี่ยวที่ใกล้เคียงกับการปล่อยวาง น้ำเสียงเบาราวกับเศษซากดินในสายลม ล่องลอยอยู่ในห้องสงบอันเงียบงัน