เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 ฉันไม่เป็นไร เพียงแต่……คิดตกเรื่องหนึ่ง
ข้าไม่เป็นไร เพียงแต่……คิดตกเรื่องหนึ่งแล้ว
บรรยากาศราตรีดั่งหมึกเข้มข้น ห่อหุ้มเมืองฉางเล่อไว้ในความเงียบสงบไร้ขอบเขตอย่างสิ้นเชิง
ดวงดาวระยิบระยับดั่งหยกแตกละเอียดประดับประดาทั่วม่านสวรรค์ ริมถนนเหลือเพียงโคมไฟหลงเหลืออยู่ไม่กี่ดวง แสงสีส้มสลัวแผ่ซ่ายความอบอุ่นลางเลือนในยามค่ำคืน แต่กลับขับเน้นให้เมืองทั้งเมืองดูว่างเปล่าและเหน็บหนาวขึ้นไปอีก
โม่ฉีเยวียนและอวิ๋นกุยหลานก้าวเท้ามาถึงจุดนัดพบที่ป่าเขานอกเมืองตามนัด สายลมยามค่ำคืนพัดพาความหอมสดชื่นของพรรณไม้กวาดผ่านชายเสื้อ กลิ่นอายรอบกายของคนทั้งสองล้วนควบแน่นด้วยความอึมครึม
ผ่านไปเพียงชั่วก้านธูป เป่ยลี่ เจียงอิ่น เย่จ้าวฉือ และเย่หวู่เฟิง ทั้งสี่คนก็ทยอยเร่งรีบตามมาจากความมืดของรัตติกาล
คนทั้งหกนั่งล้อมวงกันเป็นวงกลม อากาศท่ามกลางผืนป่าราวกับถูกถ่วงด้วยก้อนตะกั่วที่มองไม่เห็น หนักอึ้งจนแทบจะหยดเป็นน้ำได้ ปราณสังหารแผ่ซ่านไปตามทุกตารางนิ้วของอากาศ