เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 0205 ไม่ใช่... ข้าไม่ใช่ราชินีมารอะไรนั่น เรียกข้าว่าอวิ๋นกุยหลานก็พอ
ทันทีที่คำพูดนี้เอ่ยออกมา บรรยากาศภายในโถงพลันพลันแปรเปลี่ยนเป็นความละเอียดอ่อนและชวนอึดอัดขึ้นมาทันที แม้กระทั่งปราณมารที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศก็คล้ายกับจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
แววตาของเหล่าผู้อาวุโสต่างพากันกะพริบหลบเลี่ยง หันหน้าหนีไปพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย บางคนแสร้งทำเป็นมองลวดลายแกะสลักบนเพดานโถง บางคนแสร้งทำเป็นศึกษาลวดลายอักขระมารบนพื้นดิน
แต่ละคนนั่งตัวตรงแน่ว พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อปกปิดรอยยิ้มที่อยู่ก้นบึ้งดวงตา
โม่ฉีเยวียนชะงักไปชั่วขณะ ใช้เวลาครู่ใหญ่จึงจะตั้งสติเข้าใจความหมายลึกซึ้งในคำพูดของผู้อาวุโสจิ้งป๋อ
จอมมารผู้ซึ่งตามปกติแล้วเกียจคร้านตามอำเภอใจและไม่เกรงกลัวฟ้าดิน ปลายหูข้างหนึ่งกลับ “พรวด” ขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ ลามไปจนถึงกระดูกใบหูที่เปล่งประกายสีชมพูอ่อน
เขายากนักที่จะเผยท่าทางกระอักกระอ่วนทำตัวไม่ถูกออกมา ความดุดันเฉียบคมที่ปกติมักจะใช้ตอกกลับเหล่าผู้อาวุโสจนพูดไม่ออกได้หายวับไปกับตา
รีบเอ่ยปากแก้ต่างทันที น้ำเสียงเจือความตื่นตระหนกที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ กระทั่งจังหวะการพูดก็ยังเร็วขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย