เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 204 แผนการลับอันสะท้านฟ้า
“เสี่ยวร่าน!” เมิ่ง รีบดึงตัวเขาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าเบา ๆ ส่งสายตาเป็นเชิงห้ามปรามไม่ให้พูดต่อ
“เสี่ยวร่าน!” เวินหร่านสีหน้าเต็มไปด้วยความฉงน เขามองไปยังเมิ่งฉือ ในดวงตากระจ่างใสเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้มเลื่อนลอย ไม่เข้าใจว่าตนเองพูดความจริงแท้เหตุใดจึงต้องห้ามปราม
หลิงเจาได้ยินดังนั้นกลับทำเพียงยิ้มบางเบา
รอยยิ้มนั้นอบอุ่นและเรียบเฉย มองไม่ออกถึงความโกรธเกรี้ยวแม้แต่น้อย และไม่ออกถึงอารมณ์ที่แท้จริงแม้แต่ส่วนเสี้ยว ราวกับบึงน้ำเย็นลึกล้ำที่มองไม่เห็นก้นบึง ไม่มีผู้ใดหยั่งรู้ได้ว่าภายใต้ผืนน้ำซ่อนคลื่นลมเช่นไรไว้
“จอมมารยื่นมือเข้าช่วยเหลือ? นายน้อยแห่งหุบเขาเวิน หรือว่าเจ้ายังเยาว์วัยนัก จึงไม่รู้ถึงธาตุแท้ของคนผู้นั้นที่ชื่อโม่ฉีเยวียน”
น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา จังหวะการพูดราบเรียบ ทุกคำล้วนดูอ่อนโยนและมีมารยาท ทว่าเมื่อฟังเข้าหูกลับแฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่ไม่ยอมให้ผู้ใดปฏิเสธ
“เซียนและมารมีความแค้นสะสมมานานนับหมื่นปี ต่างฝ่ายต่างมองกันเป็นศัตรูคู่อาฆาต ไม่ขออยู่ร่วมโลก นี่คือสิ่งที่สามโลกรับรู้ร่วมกัน”