เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 โม่ฉีเยวียน เจ้าคนหลอกลวงตัวใหญ่ เจ้ามันร้ายกาจนัก...
“ไม่ผิด” ผู้อาวุโสเจียงหวั่งพยักหน้า แววตาเย็นชาดุจคมมีด
“พวกเขาจะต้องประกาศออกไปเบื้องนอกอย่างแน่นอน ว่าเผ่ามารของเรามีความโลภในโชคชะตาแห่งประตูเซียน คิดการใหญ่หวังพลิกคว่ำสามโลก วางค่ายกลอธรรมทำร้ายเหล่าผู้บำเพ็ญ”
“การที่จุนซ่างลงมือมิใช่เพื่อช่วยคน แต่เป็นการต่อสู้กันเองภายในของเผ่ามาร หมาป่ากินเนื้อกันเอง แย่งชิงอำนาจแย่งชิงสมบัติ!”
“เช่นนี้แล้ว ศักดิ์ศรีของประตูเซียนย่อมได้รับการปกป้อง ความบาปหนาของสามสำนักถูกชำระล้าง พลิกโฉมกลายเป็นผู้นำฝ่ายธรรมะผู้กำจัดมารเพื่อผดุงความยุติธรรมขึ้นมาทันที”
“ส่วนเสียงด่าทอทั้งปวง ความผิดทั้งหมด ความแค้นทุกอย่าง ล้วนแต่จะตกลงบนหัวของดินแดนมารเราสิ้น!”
“ถึงเวลานั้น ประตูเซียนย่อมสามารถยกกำลังของทุกสำนักนิกายได้อย่างชอบธรรม เพื่อยกทัพไปปราบปรามเผ่ามาร เปิดฉากมหาสงครามเซียนมาร กวาดล้างพวกเราให้สิ้นซากในคราเดียว!”
“ช่างต่ำช้าไร้ยางอายยิ่งนัก! ทำคุณบูชาโทษ!”
เผยลี่อดไม่ได้ที่จะตบะแตกแผดเสียงคำรามออกมา ครู่ก่อนยังคงเถียงอยู่กับท่านพ่อไม่ยอมเลิกรา ทว่ายามนี้กลับร่วมมือร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและเหยียดหยันต่ออุบายอันชั่วร้ายของประตูเซียน