เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 หนึ่งชีวิตต่อหินวิญญาณ 1,000 ก้อน
0154 หนึ่งชีวิตต่อหินวิญญาณ 1,000 ก้อน! อย่าปล่อยให้รอดแม้แต่คนเดียว!
พวกเขาเหินกระบี่ผ่านหมู่เมฆที่ล่องลอย สายลมแรงพัดชายเสื้อสะบัด เมืองชิงเฟิงกลายเป็นเพียงจุดเลือนรางตรงขอบฟ้าไกลลิบแล้ว
หลังปรับลมหายใจอยู่ครู่หนึ่ง บาดแผลที่ไหล่ของเมิ่งฉือก็ดีขึ้นไม่น้อย เวินหร่านยืนพิงข้างกายเขาอย่างว่าง่าย มือเล็กกำแขนเสื้อเมิ่งฉือแน่น ร่างน้อยหดตัวเล็กน้อย
เขากลัวว่าลมแรงบนฟ้าจะพัดจนยืนไม่มั่นคง ท่าทางทั้งเชื่อฟังทั้งน่าเอ็นดู
เจียงอิ่นว่างจนเบื่อ จึงนั่งขัดสมาธิกลางกระบี่บินของเย่หวู่เฟิง พลิกนิ้วหยิบเมล็ดแตงวิญญาณคั่วหอมกรอบถุงใหญ่ออกมาจากแหวนเก็บของ
เขากัดเมล็ดแตงดังกร๊อบ ๆ อย่างเพลิดเพลิน เสียงกรุบกรอบนั้นชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางหมู่เมฆ
เขาใช้พลังวิญญาณรวบเปลือกเมล็ดแตงไว้ในที่เดียว ไม่ให้ปลิวกระจัดกระจายไปบนฟ้า ทว่ากลิ่นหอมคั่วเข้มข้นกลับลอยไปตามลม