เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ไม่ใช่เพราะข้าไม่ไว้ใจเจ้า
0153 ไม่ใช่เพราะข้าไม่ไว้ใจเจ้า ไม่เคยเป็นเช่นนั้นเลย
เมื่อเมิ่งฉือพูดจบ ทางเดินเล็ก ๆ ในป่าก็ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังซ่า ๆ ซึ่งยามนี้กลับบาดหูเป็นพิเศษ
ท่าทางไม่เอาจริงเอาจังบนใบหน้าเจียงอิ่นหายไปสิ้น สีหน้าเขามืดครึ้มจนน่ากลัว ร่างที่เกาะอยู่บนหลังเย่หวู่เฟิงเกร็งแน่น ดวงตาคุกรุ่นด้วยโทสะล้นฟ้า เขากัดฟันพูดว่า “ช่างเป็นวิญญูชนฝ่ายธรรมะที่ดีนัก! ช่างเป็นสำนักกระบี่คุนหลุนที่ดีนัก!”
“เบื้องหน้าทำตัวสูงส่งมีคุณธรรม เบื้องหลังกลับก่อเรื่องชั่วช้าผิดศีลธรรมถึงเพียงนี้! อำมหิตยิ่งกว่าเผ่ามารอย่างพวกเราร้อยเท่า!”
เดิมทีเขาก็อัดอั้นด้วยความโกรธที่ถูกศิษย์สำนักกระบี่คุนหลุนลอบทำร้ายและหยามเกียรติอยู่แล้ว พอได้ฟังความชั่วช้าสะเทือนฟ้าดินเหล่านี้ ก็ยิ่งโกรธจนตัวสั่น
เขาแทบอยากชักกระบี่บุกกลับไปยังสำนักกระบี่คุนหลุนเดี๋ยวนั้น แล้วสับวิญญูชนจอมปลอมพวกนั้นให้เป็นชิ้น ๆ
ฝีเท้าของเย่หวู่เฟิงชะงักไปเล็กน้อย แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาที่ปกติเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น