เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 สาบานปกป้องจุนซ่างจนตัวตาย
เพื่อจุนซ่าง! เพื่อเผ่ามาร! สาบานปกป้องจุนซ่างจนตัวตาย!
ตามมุมต่าง ๆ ของภูเขาหยกพิสุทธิ์ ภาพคล้ายคลึงกันกำลังเกิดขึ้นอย่างเงียบงัน
ในเรือนพักของนิกายชิงซวี ผู้อาวุโสผู้หนึ่งซึ่งจอนผมเริ่มหงอกขาวนั่งอยู่ข้างเตียง ทอดสายตาอ่อนโยนมองบุตรชายที่หลับสนิท
เด็กหนุ่มเพิ่งย่างเข้าวัยยี่สิบ คิ้วตายังมีเค้าความเยาว์วัยมิทันจาง ยามนี้นอนขดตัว มุมปากแต้มรอยยิ้มบาง
ผู้อาวุโสยื่นฝ่ามือหยาบกร้านมีรอยด้านบาง ๆ ออกไป ลูบแก้มอ่อนโยนของบุตรชายเบา ๆ ปลายนิ้วสั่นน้อย ๆ เพราะความอาลัยที่ต้องฝืนกดไว้
ผู้อาวุโสโน้มตัวลง ประทับจุมพิตหนักอึ้งลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาของเขาเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว คำพึมพำแผ่วเบาแหบพร่าจนแทบฟังไม่ออก
“ลูกเอ๋ย พ่อขอโทษเจ้า พ่ออยู่ดูเจ้าเติบใหญ่ต่อไปไม่ได้แล้ว”