เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 อัจฉริยะที่ไม่อาจควบคุม
0078 พวกเขาหวาดกลัวอัจฉริยะ และยิ่งหวาดกลัวอัจฉริยะที่ควบคุมไม่ได้
ภายในเรือนไผ่ ความอัดอั้นในอกอวิ๋นกุยหลานยังไม่จางหาย นิ้วมือกำแน่นจนซีดขาว
แต่เสียงดอกไม้ไฟแตกดังต่อเนื่องนอกหน้าต่างชวนให้สนใจเหลือเกิน เสียงเปาะแปะกังวานนั้นทำให้เขาข่มความอยากรู้อยากเห็นไว้ไม่อยู่ในที่สุด จึงขยับไปริมหน้าต่างเงียบ ๆ ใช้ปลายนิ้วแง้มกรอบหน้าต่างเป็นช่องแคบ
ดอกโบตั๋นสีแดงสดผลิบานอย่างสง่า หมู่ดาวสีฟ้าเย็นย้อยร่วงพราว ดอกไม้ไฟรูปใบไผ่สีเขียวขจีคลี่ออกเป็นชั้น ๆ ตามด้วยสายแสงสีทองม่วงที่ทอดลงมาราวพู่ระย้า...
ดอกไม้ไฟแต่ละดอกประณีตเสียจนน่าเหลือเชื่อ ความผันผวนของพลังวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ในนั้นคุ้นเคยจนหัวใจเขาสั่นสะท้าน
เป็นฝีมือหนิงโม่!
อวิ๋นกุยหลานมองแสงสีที่ผลิบานไล่กันบนม่านสวรรค์ ความอึดอัดในอกกลับคลายไปกว่าครึ่งโดยไม่รู้ตัว
ทว่าใบหน้ายังตึงไม่คลาย เขาพึมพำใส่บานประตู “...ไร้เดียงสา”