เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ผักกาดขาวที่เขาปกป้องมาห้าร้อยปี สุดท้ายก็ถูกหมูป่าคาบไป!
0075 ผักกาดขาวที่เขาปกป้องมาห้าร้อยปี! สุดท้ายก็ยังถูกหมูป่าขย้ำจนได้!
อวิ๋นกุยหลานแทบจะหนีหัวซุกหัวซุนกลับเรือนไผ่ของตน ปิดประตูตามหลัง แล้วใช้แผ่นหลังแนบประตูไว้แน่น
หัวใจในอกยังคงเต้นกระหน่ำราวกับรัวกลอง เนิ่นนานก็ไม่อาจสงบลง
ความเจ็บบวมบนริมฝีปากยังชัดเจน ส่วนบริเวณข้างลำคอที่ถูกจูบก็ยังหลงเหลือสัมผัสชื้นอุ่น
เมื่อครู่เขาเหลือบมองอย่างเร่งรีบข้างโอ่งน้ำในลาน ก็เห็นเงาสะท้อนบนผิวน้ำเป็นรอยแดงจาง ๆ บริเวณลำคออย่างชัดเจน แสบตายิ่งนัก
“เจ้าสารเลว…คนลามก…”
“เจ้าหื่นกาม! ไร้ยางอาย!”
เขาหันหน้าเข้าหาบานประตู กัดฟันด่าด้วยเสียงต่ำ ทุกครั้งที่ด่าจบ ใบหูก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นอีกหน่อย พาลให้แก้มร้อนวูบตามไปด้วย
ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยพูดจา “หยาบคาย” เช่นนี้มาก่อน