เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ข้าอยากเห็นเจ้ารอข้า
ข้าอยากให้คนแรกที่เห็นเป็นเจ้า เห็นเจ้ากำลังรอข้า
อวิ๋นกุยหลานสัมผัสได้ชัดถึงแผ่นอกอุ่นของเด็กหนุ่มที่แนบอยู่ด้านหลัง และวงแขนแข็งแรงที่โอบรอบเอว
ลมหายใจสม่ำเสมอเป่ารดข้างหู ไออุ่นแผ่ซ่านไปตามผิวหนัง ใบหูของเขาร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่ แม้แต่ลำคอก็ขึ้นสีแดงเรื่อ
ปลายนิ้วเผลอเฉียดเส้นเลือดสีเขียวจางบนหลังมือโม่ฉีเยวียน เขาชะงักไปโดยไม่รู้ตัว และไม่ได้ออกแรงแกะมือนั้นอีก
“เจ้า...อย่าเข้ามาใกล้ถึงเพียงนี้” เขาเอ่ยเสียงเบา น้ำเสียงเจือความลนลานที่แม้แต่ตนเองก็ไม่ทันรู้สึก ปลายนิ้วสั่นน้อย ๆ
โม่ฉีเยวียนมองใบหูตรงหน้าที่แดงขึ้นอย่างรวดเร็ว ความคิดอยากหยอกเย้าในใจก็แตกหน่อราววัชพืช
เขาจงใจขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ริมฝีปากแทบจะแตะขอบหูอวิ๋นกุยหลาน
จากนั้นเป่าลมหายใจเบา ๆ พลางใช้นิ้วเกี่ยวชายเสื้อที่ทิ้งตัวอยู่ข้างกายอีกฝ่ายอย่างแนบเนียน
“หลานเอ๋อร์ เหตุใดหูเจ้าจึงแดงเล่า ถูกลมพัดหรือ”