กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ปลายทางของการทำงานล่วงเวลาคือการข้ามโลก
หนิงโม่รู้สึกว่าชาติก่อนตนคงไปทำลายรังของพวกบ้างานเข้า ชาตินี้จึงถูกเหล่าคนคลั่งงานตามล้างแค้นจนแทบเอาชีวิตไม่รอด
เวลา 23:53 น. แสงไฟที่มุมหนึ่งของอาคารสำนักงานชั้น 18 ยังคงสว่างอย่างดื้อรั้น ราวกับความเหนื่อยล้าที่เมืองนี้สลัดไม่หลุด
หน้าจอคอมพิวเตอร์เรืองแสงซีดขาว ตัวเลขในตารางเรียงแน่นขนัดประหนึ่งฝูงมด ชวนให้ตาลาย
เขากระตุกเนกไทให้คลายลง เจ้าสิ่งนี้รัดคอมาตลอด 15 ชั่วโมง จากเครื่องประดับของคนทำงานกลายเป็นเครื่องทรมานไปนานแล้ว
ในฐานะ “มือหนึ่งดับไฟเฉพาะหน้า” ที่ทั้งบริษัทยอมรับ เขาทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมา 37 วันแล้ว
ครั้งสุดท้ายที่ได้ “นัดพบ” กับเตียงของตนก็เป็นเรื่องของเดือนก่อน