ตอนที่ 144 ส่งลี่จิ้นฮุยและซูอวี่เหอไปขุดแร่

ตอนที่ 144 ส่งลี่จิ้นฮุยและซูอวี่เหอไปขุดแร่

ทั้งสองควบคุมตัวเองไม่ได้เลย สองมือคุ้ยดิน แม้ขุดจนนิ้วมือถลอกแตกก็ยังไม่หยุด

ซูอวี่เหออยู่อย่างสุขสบายมานานหลายปี จะทนความเจ็บแปลบบนนิ้วมือได้อย่างไร

น้ำตาไหลพรากออกมาทันที แต่ยังไม่หมดแค่นั้น ปากของเธอยังร้องเพลงที่ไม่คุ้นเคยออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ในเหมืองแร่เล็ก ๆ ขุดไปขุดมา ขุด ขุด ขุด รับค่าจ้างน้อย ๆ เลี้ยงดูครอบครัวเล็ก ๆ”

ลี่จิ้นฮุยก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน ตอนนี้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปหมดแล้ว

ขณะนั้น กองกำลังขุดเหมืองแร่เดินผ่านมา เห็นทั้งสองคนใช้มือเปล่าคุ้ยดินด้วยความเร็วที่เทียบได้กับสุนัข... ต่างก็พากันหยุดฝีเท้าลง