เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 สองพ่อลูกที่โกรธจนแทบระเบิด
“คนของนาย…คือใคร” หลิงขมวดคิ้วก้มตาลงมองเธอไม่กะพริบ
เสิ่นอู้เฉียวฉุดเขาก้าวเดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมา “ฉันติดอยู่ที่นี่คนเดียว ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่รู้จักใครเลยนอกจากนายคนเดียว ฉันก็ต้องมองว่านายเป็นคนของฉันอยู่แล้วสิ!”
หลิงเงียบงันก้มตา ภายในอกมีไออุ่นแปลก ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง จนขมับเองก็รู้สึกตึง ๆ ชาไปด้วย
ความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับพ่อบุญธรรมเลย พ่อบุญธรรมบอกเพียงว่าให้เขาทำตามการสั่งการ เชื่อฟังคำสั่ง ห้ามก้าวผิดแม้แต่ก้าวเดียว ไม่อย่างนั้นก็จะถึงจุดที่ไม่อาจกอบกู้
เขาบอกว่าการอบรมสั่งสอนและการเฆี่ยนตีคือการลงโทษที่ทำเพื่อเขาดี จะทำให้เขาจดจำบทเรียนจากความผิด แล้วอนาคตจึงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ว่าความดีแบบนั้นคืออะไร เขาไม่รู้…