ปีที่สิบหลังวันสิ้นโลก เสิ่นอู้เฉียวตื่นจากโลงศพโดยไร้พลังพิเศษ ถูกฐานผู้รอดชีวิตขับไล่ แต่เธอคือร่างบริสุทธิ์หนึ่งเดียว และได้ผูกพันกับระบบร้านค้าแปรขยะเป็นสมบัติ
เก็บขยะเลี้ยงระบบ เปิดร้านชำกลางแดนร้าง ใครหาเรื่องโดนตบกลับ!
แล้วบอสใหญ่คนหนึ่งก็กอดขาเธอร้องไห้ “อู้เป่า... ใช่เธอจริง ๆ เหรอ?”
สิบปีที่เธอหายไป พี่ชายทั้งสามกับเพื่อนสมัยเด็กกลายเป็นบอสสายดาร์ก เพราะเธอคนเดียว
ขาใหญ่สี่ขานี้ กอดไว้ก่อน!
“ที่จริงฉันมีพลังพิเศษนะ” ผืนดินที่เธอแตะหายจากมลพิษ เธอคือความหวังเดียวของโลก!