เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 เธอกำลังเต้นอยู่บนปลายมีด
“ปล่อยมือ!” ลูกกระเดือกของหลิงขยับขึ้นลงอย่างหนักหน่วงและยากลำบากยิ่ง
น้ำเสียงของเขาสืบทอดความเย็นชาเรียบเย็นเฉพาะตัวของเสิ่นจิ้น ทว่าขาดความอ่อนโยนที่สะกดกลั้นเอาไว้ แต่กลับมีเสียงสั่นพร่าปนเหล็กอันกลวงเปล่าอันเป็นเอกลักษณ์เพิ่มขึ้นมาราวกับเย็นชาจนแหบแห้ง ทั้งยังแฝงความปั่นป่วนที่ถูกบีบไว้
“หนูไม่ปล่อย”
เธอส่ายหน้าเบา ๆ เสียงที่แกล้งทำให้อ่อนลงอู้อี้อยู่กับสาบเสื้อของเขา
“อยากตายหรือไง?”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการข่มขู่ ทว่าในหูของเสิ่นอู้เฉียวกลับไร้อำนาจข่มขู่แม้แต่น้อย ซ้ำยังได้ยินความสั่นไหวที่ซ่อนอยู่ซึ่งแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ตัว
“พี่ใหญ่ พี่อย่าทิ้งหนูนะ หนูคืออู้เป่าไง!”
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ชุดดำทะมัดทะแมงเข้ารูป รูปหน้าผอมเพรียวคมกริบเหมือนกับเสิ่นจิ้นไม่มีผิดเพี้ยน