เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 เผชิญหน้าฝูงอีกากลายพันธุ์
เสิ่นอู้เฉียวยังไม่ทันมองให้ชัดเจนว่านั่นคือสิ่งประหลาดอันใด ก็ถูกเสิ่นจิ้นพุ่งเข้ามากดตัวลง ปกป้องเอาไว้ใต้ร่าง
“โล่ป้องกันประจำตัวของเธอหมดแล้ว ตามฉันไว้ อย่าวิ่งเพ่นพ่าน!” น้ำเสียงเย็นชาหนักแน่นของชายหนุ่มดังขึ้นเหนือศีรษะเธอ
เธอเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า พลันรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ นกยักษ์กลายพันธุ์ติดปีกเหล่านั้นมีระยะกางปีกเกินสองเมตร มีจะงอยปากแหลมคมดั่งจะงอยเกี่ยว ดวงตาถูกปกคลุมด้วยเยื่อขาวขุ่นมัวชั้นหนึ่ง
กรงเล็บแหลมคมเกาะอยู่บนผนังปูนซีเมนต์ภายนอก เพียงหดเกร็งเล็กน้อยก็ควักเอาผนังปูนซีเมนต์ชิ้นใหญ่ออกมาได้อย่างง่ายดาย
ที่ยิ่งรับมือยากก็คือ ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว แต่มาเป็นฝูง
“เป็นอีกากลายพันธุ์ ฉันจะพาอู้เป่าหาที่หลบซ่อน พวกนายคอยคุ้มกัน” เสิ่นจิ้นออกคำสั่งเสียงเข้ม
“ได้” ทั้งสี่คนประสานงานกัน เตรียมคุ้มกันเสิ่นอู้เฉียวให้หลบเข้าไปในท่อซีเมนต์ด้านข้าง