เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 ไปเก็บของเก่าที่คลังแสงร้าง
ชื่อหูซินถิง เสิ่นอู้เฉียวเคยได้ยินมาจริง ๆ เธอเป็นสาวงามประจำคณะของลู่เซียวสมัยมหาวิทยาลัย ได้ยินว่าทั้งสวยทั้งผลการเรียนดี
“เธอกลายเป็นซอมบี้ไปแล้วหรือ”
“วันที่หมอกแดงจุติ หมู่บ้านจัดสรรที่เธออยู่ก็ล่มสลายทันที แทบไม่มีคนรอดชีวิต” ลู่เซียวนึกถึงช่วงวันที่ยากลำบากที่สุดนั้น อาหารในปากก็จืดชืดราวกับเคี้ยวขี้ผึ้งไปทันที
แต่ตอนนี้ดูเหมือนไม่ใช่เวลามาเศร้าเรื่องพวกนี้ เขายกตาขึ้นจ้องลี่เฉิงซวินเย็น ๆ ริมฝีปากยกเป็นรอยยิ้มที่เหมือนยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่ใช่ “ไอ้หนุ่ม แกกล้าแฉเรื่องน่าอายของฉันงั้นหรือ ตัวแกเองก็ดีเลิศประเสริฐศรีนักหรือไง”
“แกหมายความว่าอะไร” ลี่เฉิงซวินสบกับแววตาชั่วร้ายที่เหมือนจะ ‘ลากไปตายด้วยกัน’ ของเขา อยู่ ๆ ก็รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก