เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 เธอปลดสายรัดข้อมือได้?
“พ่อ ฉันรับผิดชอบแค่การป้องกันเขตใต้ของฐาน สิ่งที่พ่อพูดถึงเป็นเรื่องที่เสิ่นเจ๋อควรไปรับผิดชอบแก้ไข เขาเป็นรองผู้นำฐาน” ลู่ฉิงเสวี่ยวางตะเกียบลง สายตาเย็นชาทอดไปยังเสิ่นเจ๋อที่นั่งตรงข้าม
บนใบหน้าเจ้าสำราญของเสิ่นเจ๋อปรากฏความอับอายขายหน้าที่ถูกพาดพิงขึ้นมาวูบหนึ่ง “ยังมีหน้ามาปัดความรับผิดชอบมาให้ฉันอีกหรือ สองปีมานี้เธอทำอะไรสำเร็จสักอย่างหรือเปล่า ฐานกวงฮุยพังไม่เหลือเศษแล้ว เธอป้องกันอะไรได้บ้าง”
ลมหายใจของลู่ฉิงเสวี่ยรัวเร็ว ทรวงอกขึ้นลงแรง ในดวงตาเต็มไปด้วยความอัปยศ:
“ฐานกวงฮุยล่มสลายเพราะเสิ่นอู้เฉียว เธอใช้ร้านที่มีพิลึกนั้นก่อเรื่อง เธอต้องการแทนที่สถานะของสามตระกูลใหญ่บนดินแดนร้างอย่างสิ้นเชิง”
“เพียะ—” พอเธอพูดจบ ก็ถูกเสิ่นเฮ่อหมิงตบเข้าที่ใบหน้า