เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ศึกอลหม่านลานประหาร!
“พี่เฉิงซวิน พี่ ฉันเอาำเกี๊ยวมาให้พวกพี่” เสิ่นอู้เฉียวหยุดอยู่ตรงหน้าชายสองคน
เธอเห็นว่าที่ข้อมือและข้อเท้าของพวกเขาถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนที่เสริมพลังพิเศษธาตุสายฟ้า หัวใจก็บีบรัดขึ้นมาทันที
“อู้เป่า จริง ๆ ด้วยหรือ?” ดวงตาที่เปี่ยมด้วยความรักของลี่เฉิงซวินเอ่อคลอไปด้วยม่านน้ำ
เสิ่นอู้เฉียวพยักหน้า “ใช่ฉันเอง ในที่สุดฉันก็หาพี่เจอแล้ว แต่กลับเจอกันในที่แบบนี้”
ลี่เฉิงซวินไม่คิดว่าในวินาทีสุดท้ายของชีวิต ยังจะมีคนยอมฝ่าลมหนาวแห่งยุคแห่งความโกลาหลข้ามมา เพื่อส่งเกี๊ยวร้อน ๆ ให้เขาสักชาม
และคนคนนี้ยังเป็นลำแสงเดียวที่เขายอมใช้เวลาครึ่งชีวิตตามหา
เธอคือเด็กสาวที่เขาวางไว้บนยอดหัวใจตั้งแต่ยังหนุ่ม และปกป้องมาตลอดวัยเยาว์
สิบปีแห่งวันสิ้นโลก ชีวิตอันแสนทุลักทุเลของเขา จู่ ๆ ก็มีบทส่งท้ายที่อ่อนโยนที่สุด