กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ความสิ้นหวังของคนชั้นล่าง
“เงื่อนไขของคุณฟังดูไม่เลวเลย แต่คุณต้องการจะเอาอะไรไปจากฉันกันแน่? คุณยังไม่ได้พูดเลยนะ”
เสิ่นอู้เฉียวไม่เชื่อหรอกว่าพวกนายทุนจะมีจิตใจดีทำบุญทำทานโดยไม่มีเจตนาแอบแฝง
เหลียงปินหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง เขาจัดเนกไทเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มที่ไม่เปลี่ยนไป: “ฐานมอบการคุ้มครองความปลอดภัย ที่พักอาศัย รวมถึงลูกค้าให้คุณ ดังนั้นรายได้ในร้านของคุณกับฐานแบ่งคนละครึ่ง นี่มันยุติธรรมมากแล้วไม่ใช่หรือ?”
เสิ่นอู้เฉียวฟังแล้วขมวดคิ้ว ยุติธรรมกับผีน่ะสิ?