กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ยาต้านการปนเปื้อนมีไม่อั้น
ดึกเกินไปแล้ว เสิ่นอู้เฉียวหัวถึงหมอนก็หลับไปทันที
เรื่องกะกลางคืนอะไรนั่น เริ่มพรุ่งนี้แล้วกัน!
เมื่อนาฬิกาบนผนังเดินมาถึงตีสองสิบห้านาที ลู่เซียวก็ย่องเข้ามาอย่างเบามือ มองดูเด็กสาวที่นอนหลับเหมือนลูกหมูน้อยอยู่บนเตียง อาหารกุ้งเครย์ฟิชที่หัวเตียงยังไม่ได้แกะออกมาเลยด้วยซ้ำ เธอก็หลับไปแล้ว
ดูท่าจะง่วงจนแทบทนไม่ไหวจริง ๆ
เขายิ้มอย่างจำใจ ดึงผ้าห่มให้เธอเบา ๆ แล้วหยิบกุ้งเครย์ฟิชกับอาหารจากเป็ดออกไป วางกลับเข้าตู้วางของเหมือนเดิม
“หัวหน้าลู่ ยังไม่นอนหรือ” หลินเฟิงพิงกรอบประตูหอพัก พี่หลานยืนอยู่ตรงข้ามเขา ทั้งสองดูเหมือนกำลังคุยกันอยู่