เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ร้านชำบนดินแดนร้าง
ทศวรรษบนดินแดนร้าง——
ท้องฟ้าสีเทาตะกั่วกดต่ำลงมากลางอากาศ แสงตะวันถูกม่านหมอกสีเทาออกเหลืองขมุกขมัวบดบังจนมิด
ผืนดินแตกระแหงใต้ฝ่าเท้า พอมีลมพัดผ่าน ก็หอบเอาเม็ดทรายปนกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงคละคลุ้งกับกลิ่นคาวเลือดพุ่งตรงเข้าจมูกคนทันที
ไกลออกไปคือเมืองรกร้างพังทลาย เบื้องหน้าคือกำแพงเหล็กกล้าสูงตระหง่านหนาทึบของฐานกวงฮุย บนผิวกำแพงมีรอยหลุมฝังลึกจากคมกระสุน เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีดำคล้ำสลับแดงเป็นดวง ๆ
บนยอดกำแพงติดตั้งปืนกลและแท่นปืนใหญ่เย็นเยียบเอาไว้สิบกว่ากระบอก ปากกระบอกปืนใหญ่สีดำมะเมื่อมเล็งตรงลงมายังขบวนคนเก็บขยะที่ยืนต่อแถวรับการตรวจสอบและซักถามอยู่ใต้กำแพง
เสิ่นอู้เฉียวยืนอยู่ในทีม พลางมองทีมยาวเหยียดที่คดเคี้ยวจากโคนกำแพงทอดไปไกลจนมองไม่เห็นปลายแถว
คนพวกนี้แต่ละคนสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าเปรอะฝุ่นมอมแมมยังมิอาจปกปิดความผอมแห้งหน้าเหลืองอันเกิดจากการขาดสารอาหารได้เลย