บทที่ 18 องค์หญิงใหญ่และบุตรชายได้ยินเสียงในใจ

องค์หญิงชิ่งหยางพยายามกลั้นหัวเราะแล้วกลั้นหัวเราะอีก แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนหลุดหัวเราะออกมาอย่างเต็มเสียง ลูกน้อยของพระองค์ช่างซื่อบื้อได้น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ

เพื่อไม่ให้ลูกน้อยต้องกังวลกับเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก องค์หญิงชิ่งหยางจึงไม่แนะนำขนมชนิดอื่นต่อแล้ว เพราะเกรงว่าลูกน้อยจะพูดอะไรชวนตกตะลึงออกมาไม่หยุด

จากนั้นพระองค์จึงอธิบายอย่างแนบเนียนว่าขนมหนวดมังกรทำมาจากอะไร ไม่ได้ทำมาจากหนวดของมังกรจริง ๆ ส่วนขนมลากลิ้งก็ไม่ได้ทำมาจากลาที่กลิ้งอยู่บนพื้น แต่เป็นเพียงชื่อเรียกขนมชนิดหนึ่งเท่านั้น

หลังจากได้ฟังคำอธิบาย ลั่วหรานหรานก็ขยับปากน้อย ๆ หัวใจดวงเล็กที่ก่อนหน้านี้เต้นระรัวจึงค่อยสงบลงในที่สุด