บทที่ 24 เสด็จแม่เหลือพระชนมายุอีกเพียงไม่กี่ปีแล้วอย่างนั้นหรือ?

เฮ้อ จะให้ทำอย่างไรได้เล่า!

สำหรับคนที่ใช้เส้นสายเข้ามารับตำแหน่ง หมอหลวงหวงดูถูกคนประเภทนี้มาโดยตลอด ด้วยเหตุนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหมอหลวงซุนจึงไม่ดีนัก ไม่ว่าจะมองหมอหลวงซุนตรงไหนก็รู้สึกขัดหูขัดตาไปเสียหมด

แน่นอนว่าในพระราชวังแห่งนี้เต็มไปด้วยแผนการและการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น หมอหลวงหวงเองก็ไม่ใช่คนไร้สมอง เขารู้ดีว่าต้องระมัดระวังตัวเพียงใด

สาเหตุที่เขากล้าแสดงสีหน้าเย็นชาและไม่ไว้หน้าหมอหลวงซุน ก็เพราะเขาได้รับความไว้วางพระทัยจากฮ่องเต้ อีกทั้งยังมีฝีมือทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง จึงกล้าทำเช่นนี้

หมอหลวงหวงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อว่า

“ฝ่าบาท พระวรกายของไทเฮาไม่ได้ทรุดโทรมลงจนเป็นเช่นนี้ภายในวันเดียวพ่ะย่ะค่ะ จากการตรวจวินิจฉัยของกระหม่อม คาดว่าอาการนี้สะสมมานานประมาณ 20–30 ปีแล้ว”