กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกใบเล็กๆ ของคนรักนิยาย
ดวงตาขององค์รัชทายาทเย็นเยียบลง เขากำหมัดแน่นก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“หมอหลวงหวง ร่างกายของท่านอาหญิงถูกพิษใช่หรือไม่? เจ้าพูดมาตามตรงได้เลย ข้าจะไม่เอาผิดเจ้า”
หมอหลวงหวงขมวดคิ้วแน่น ก่อนพยักหน้าแล้วส่ายหน้า
“ทูลองค์รัชทายาท องค์หญิงชิ่งหยางถูกพิษจริงพ่ะย่ะค่ะ แต่พิษในร่างกายของพระองค์กลับดูเหมือนจะมีอยู่และไม่มีอยู่ในเวลาเดียวกัน อีกทั้งร่างกายยังคล้ายกับสามารถถอนพิษได้ด้วยตนเอง สถานการณ์เช่นนี้นับว่าพบเห็นได้ยากยิ่งพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อกล่าวจบ หมอหลวงหวงก็ลุกขึ้นยืน ประสานมือคำนับองค์หญิงชิ่งหยางแล้วถามว่า
“ขอประทานอนุญาตถามองค์หญิง ก่อนหน้านี้พระองค์ได้เสวยยาถอนพิษชนิดใดเข้าไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
ลั่วหรานหรานหัวเราะคิกคักอยู่ในใจ
【ฮิฮิ ลูกนี่แหละคือยาถอนพิษเจ้าค่ะ ขอเพียงมีลูกอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็นพิษชนิดใด เมื่อเจอหน้าลูกก็ต้องคุกเข่ายอมสยบแต่โดยดี!】
องค์รัชทายาทตกตะลึงอย่างหนักอยู่ในใจ น้องสาวของเขาเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?