บทที่ 1 ภูตโสมตัวน้อยถูกถีบลงมายังโลกมนุษย์

“ฮิฮิ คนชอบเผือกมีจิตวิญญาณแห่งการเผือก คนชอบเผือกย่อมเหนือกว่าคนธรรมดา!”

ภูตโสมตัวน้อยลั่วหรานหรานกระโดดโลดเต้นด้วยร่างโสมของตนเองอย่างร่าเริง มาหยุดอยู่ตรงหน้าเทพไท่ซ่างเหล่าจวิน พร้อมกับส่ายศีรษะไปมา ทำให้ผลเล็ก ๆ สีแดงสดบนศีรษะของนางแกว่งไกวตามไปด้วย

“ท่านอาจารย์ วันนี้บนสวรรค์มีข่าวฉาวครั้งใหญ่เจ้าค่ะ เป็นข่าวที่ทำให้เหล่าเทพเซียนทั่วทั้งสวรรค์ต้องตกตะลึง แถมยังเกี่ยวข้องกับเซียนจุนเหลียนจิ่นอีกด้วย ท่านอยากฟังหรือไม่เจ้าคะ?”

น้ำเสียงเล็ก ๆ อ่อนหวานราวเด็กน้อยของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น อีกทั้งยังจงใจพูดให้ชวนสงสัยตามแบบฉบับของผู้ชื่นชอบการฟังเรื่องซุบซิบ

เทพไท่ซ่างเหล่าจวินยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน ก่อนก้มลงมองลั่วหรานหรานด้วยสีหน้าอ่อนอกอ่อนใจ

“หรานหรานเอ๋ย เซียนจุนเหลียนจิ่นมีพลังบำเพ็ญเพียรสูงส่ง แม้แต่เง็กเซียนฮ่องเต้ยังต้องให้เกียรติเขาถึง 3 ส่วน เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเขาไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าซึ่งเป็นเพียงผู้ชอบฟังเรื่องซุบซิบจะนำมาพูดเล่นกันได้ตามใจชอบนะ!”