ตอนที่ 162 สัตว์เดรัจฉานพวกนั้นถึงกับซุ่มโจมตีเป็น

ตอนที่ 162 สัตว์เดรัจฉานพวกนั้นถึงกับซุ่มโจมตีเป็น

สิ้นเสียงตะโกนของจู้เลี่ยง เจ้าหน้าที่ทางการทุกคนในค่ายพักต่างพากันมองไปยังเชิงเขาฝั่งตรงข้าม!

ภายใต้แสงจันทรา หมาป่าหลายสิบตัวยืนเรียงรายอยู่ตรงเชิงเขา แต่ละตัวล้วนจ้องเขม็งมองทุกคนในค่ายพักด้วยสายตากระหายเลือด!

สายตาเช่นนั้นทำเอาทุกคนใจหายวาบ เหงื่อกาฬผุดซึมเปียกชุ่มแผ่นหลังเป็นชั้น ๆ!

หวังเปียวกลืนน้ำลายลงคออย่างแรง ใบหน้าซีดเผือดขณะมองฝูงสัตว์เดรัจฉานพวกนั้น “ข้าไม่ได้ยินผิดไปใช่หรือไม่ สัตว์เดรัจฉานพวกนั้นไม่ได้จากไปเลยแม้แต่น้อย หากพระชายาอ๋องหนิงไม่ตะโกนร้องเตือนขึ้นมา เกรงว่าพวกเหวินจื่อหมิงทุกคนคงต้องตายอยู่ข้างนอกเป็นแน่?”