ตอนที่ 141 ของน่าขยะแขยง มองแล้วแปดเปื้อนสายตา

ตอนที่ 141 ของน่าขยะแขยง มองแล้วแปดเปื้อนสายตา

“อ๊าก!!”

อี้เมิ่งหลานคล้ายถูกเหล็กนาบที่มองไม่เห็นลวกปลายลิ้น จู่ ๆ พลันส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนประหลาดล้ำ สองมือกุมปากแน่น ดวงตาเบิกกว้าง เส้นเลือดปูดโปนตรงขมับ!

“ใคร…ผู้ใดลอบทำร้ายข้า?!” อี้เมิ่งหลานเบิกตากว้างด้วยความตระหนกขวัญผวา สุ้มเสียงเล็ดลอดผ่านร่องนิ้ว สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

หลี่เหวินเย่าขมวดคิ้วแน่น ตวาดเสียงเฉียบขาด “อี้เมิ่งหลาน! เจ้ามาร้องโหยหวนอันใด?!”

ปลายลิ้นของอี้เมิ่งหลานส่งความเจ็บปวดยะเยือกถึงขั้วหัวใจ ราวกับถูกเข็มเล่มเล็กนับหมื่นทิ่มแทงพร้อมกัน จากนั้นกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเข้มข้นก็ตามมาติด ๆ