ตอนที่ 88 ข้าก็ต้องย้ายเจ้าออกไป

ตอนที่ 88 ข้าก็ต้องย้ายเจ้าออกไป

“ท่านสามี ดูเถิด ท่านร้อนจนเหงื่อออกแล้ว ซุ่ยซุ่ยปวดใจยิ่งนัก ไปเถิด ออกไปรับอากาศข้างนอกกับซุ่ยซุ่ยด้วยกัน”

มือของเซียวเช่อที่วางอยู่บนขาเผลอกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แววตาเองก็มืดลงเล็กน้อย

ทั้งสองขาของเขาพิการ ขึ้นลงรถม้าต้องอาศัยคนพยุงทุกครั้ง

เขาไม่อยากเป็นภาระแก่ผู้ใดอีกต่อไป ยิ่งไม่ยอมเป็นตัวถ่วงให้ใคร

แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นท่าทางปวดใจของหนานซุ่ยซุ่ย สีหน้าของเขาก็อ่อนลงอีกครั้ง เขายื่นมือไปเช็ดเหงื่อบนหน้าผากนางเบา ๆ ท่วงท่าช้าและอ่อนโยน

“ข้าไม่ร้อน เจ้าไปเถิด”

หนานซุ่ยซุ่ยได้ยินดังนั้นก็ป่องแก้มขึ้นทันที ยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของเซียวเช่อไว้ไม่ปล่อย