ตอนที่ 87 หากเขารู้ว่าช่องลับนั้นอยู่ที่ใด

ตอนที่ 87 หากเขารู้ว่าช่องลับนั้นอยู่ที่ใด

สวีเชียนหันศีรษะกลับไป มองป่าภูเขาเบื้องหลัง

ภูเขาลูกนี้ทอดขึ้นไปตลอดทาง มองไปเห็นต้นสนสูงเสียดฟ้าเต็มไปหมด ความลาดชันสูงมาก มองแวบเดียวแทบไม่เห็นยอด

ซุนกวงและคนอื่น ๆ ที่เข้าไปในภูเขา เสื้อผ้าถูกหนามของพุ่มไม้ฉีกขาดเป็นริ้ว ๆ ไปนานแล้ว

หลินฝ่างและซุนกวงยิ่งดูซอมซ่อ ทั้งบนใบหน้าและบนมือมีรอยเลือดที่หนามขีดข่วนเต็มไปหมด บางรอยยังมีหยดโลหิตซึมออกมาข้างนอก

จ้าวเจิงรู้ว่าพวกเขาลำบาก จึงไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงกล่าวว่า “เอาละ พวกเจ้าไปพักผ่อนเสีย วันนี้ไม่ต้องรีบเดินทางแล้ว ตั้งค่ายพักแรมที่นี่”

เมื่อซุนกวงได้ยินเช่นนั้น ทั้งตัวก็ผ่อนคลายลง