เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยเหิงในวัยกลางคนเพิ่มความสุขุมขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง เขายังคงมีคิ้วกระบี่ตาดวงดาวแฝงไว้ด้วยความรู้สึกลึกลับ น้ำเสียงเย็นเยียบดุจธารน้ำพุใสยังคงทำให้หูของซูเสี่ยวชีเคลิบเคลิ้มอยู่เสมอ
ซูเสี่ยวชียื่นมือออกไปเหนี่ยวคอเสื้อของจ้านเป่ยเหิง
“คุณรักษารูปร่างดีขนาดนี้ ก็เพื่อทำให้ฉันหลงใหลใช่ไหม”
ตั้งแต่ครั้งแรกที่คนทั้งสองพบกัน
ซูเสี่ยวชีก็แพ้ทางหน้าตาและรูปร่างของจ้านเป่ยเหิงแล้ว
จ้านเป่ยเหิงไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย
“ฉันต้องการให้เสี่ยวชีของฉันมีแค่ฉันในสายตาและในหัวใจ ผู้ชายคนไหนก็เข้าตาคุณไม่ได้ทั้งนั้น นับจากนี้ไปทุกภพทุกชาติ คุณต้องอยู่กับฉันคนเดียวเท่านั้น การแต่งงานอะไรกันที่ท่านบรรพาจารย์กำหนดให้คุณก็ห้ามเอาทั้งนั้น”
ขอบตาของจ้านเป่ยเหิงแดงเรื่อ
“เสี่ยวชี คุณทำได้ไหม”
ซูเสี่ยวชีเงยหน้าขึ้น ในดวงตาของจ้านเป่ยเหิง เธอเห็นความต้องการครอบครองและความหวาดกลัว