กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ต้าป่าวและเอ้อร์ป่าวรู้ตัวแล้วว่าแย่แน่
“แม่ อาจารย์ปู่แทรกเข้าสู่ความฝันมารบเร้าพวกเราทั้งนั้นเลย” เอ้อร์ป่าวรีบหาหลังบ้านมารับเคราะห์แทนอย่างไว
ซูเสี่ยวชีไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินไปจุดธูป 3 ดอกทันที
“อาจารย์ ท่านหลอกฉันคนเดียวยังไม่พออีกหรือ ยังคิดจะมาหลอกลูก ๆ ทั้ง 3 คนของฉันไปเป็นวัวเป็นม้าให้อีกหรือไง” ซูเสี่ยวชีเห็นว่าป้ายบรรพชนของท่านบรรพาจารย์ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแม้แต่น้อย
ก็โมโหจนหัวเราะออกมาทันที
“ได้ยินมาว่ามีอาหารกระป๋องชนิดหนึ่งกลิ่นแทบไม่ต่างจากอุจจาระ ถ้าฉันเอามาก้งเฟิ่งเหล่าบรรพาจารย์ของฉันทุกวันก็คงดีไม่น้อยนะ”
ผีเฒ่าที่สวมใส่ทองหยองเต็มตัวกำลังขี่มอเตอร์ไซค์คันเล็กแว้นซิ่งป่วนท้องฟ้าถูกขวางทางไว้
“ผีเฒ่า รีบไปโอ๋ศิษย์หลานสุดที่รักของพวกเราเดี๋ยวนี้”
ผีเฒ่า “...”
“อาจารย์ปู่ ฉันก็เป็นศิษย์หลานสุดที่รักของพวกท่านเหมือนกันนะ”