กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อมาถึงบ้าน ก็พบว่าเกาหยางกับหลี่เทียนเจินต่างก็อยู่ที่นี่
หลี่เทียนเจินเห็นซูเสี่ยวชีก็รีบลุกขึ้นยืนอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “อาจารย์”
ซูเสี่ยวชีมองลูกศิษย์วัยกลางคนอย่างหลี่เทียนเจินพลางเลิกคิ้วขึ้นเรียบ ๆ “ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ใช่อาจารย์ของคุณ ไปจุดธูปให้ท่านบรรพาจารย์หรือยัง”
หลี่เทียนเจินรีบตอบกลับด้วยความเคารพ
“ธรรมเนียมไม่อาจละเลย ผมมาถึงก็จุดธูปให้ท่านบรรพาจารย์ก่อนแล้วครับ”
ช่างเถอะ
ในเมื่อพูดไม่รู้เรื่อง ซูเสี่ยวชีก็ไม่อยากพูดอีก
จ้านเป่ยเหิงได้ยินเช่นนั้นก็เอียงศีรษะมา
มองซูเสี่ยวชีที่ดูจนปัญญาพลางปลอบประโลมว่า
“หลี่เทียนเจินนับว่าสร้างผลงานใหญ่เชียวนะ ตั้งแต่ที่เธอสอนเขาวาดยันต์ เขาก็มอบยันต์ให้เขตสงครามตะวันตกเฉียงใต้ไม่น้อยเลย”