กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหยาเซิ่นไม่ยอมเชื่อคำพูดของซูเสี่ยวชีโดยจิตสำนึก ผู้หญิงที่อ่อนโยนงดงามปานนั้น พี่ชายของเธอก็ดีกับเธอมาก เพียงแต่ถูกความยากจนกดทับจนพูดน้อยเท่านั้น
เป็นคนซื่อตรงเจียมเนื้อเจียมตัว
“จะทำลายชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของคนอื่นไม่ได้ เธอแต่งงานแล้วทำไมถึงยอมคบหากับฉัน”
ซูเสี่ยวชีกลับเอ่ยว่า
“เธอชื่อหวังเสี่ยวหงใช่ไหม ปีนี้อายุ 27 ปี มุมปากมีแผลเป็น”
เหยาเซิ่นกั๋วมองไปยังเหยาเชุ่นฮวา สีหน้าเย็นชาลงทันควัน
“เธอบอกเธอเหรอ”
เหยาเชุ่นฮวาปฏิเสธด้วยความหงุดหงิด “ฉันจะไปบอกอะไรกัน ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเป็นแบบไหน”
“นายดูสิว่ามีสักกี่คนที่อายุ 27 ปีแล้วยังไม่แต่งงาน ยิ่งเป็นบ้านคนจนก็ยิ่งแต่งงานเร็ว ถ้านายบอกว่าอายุ 17 ปียังไม่แต่งงานฉันคงพอเชื่ออยู่หรอก”
“อายุ 27 ปี เป็นไปได้เหรอ”