ตอนที่ 209 เขาคือคนที่ยืมชะตาและวาสนาของเธอ

จ้านเป่ยเหิงกับกู้ฉางเฟิงคุยกันอยู่ในห้องพักผู้ป่วย ซูเสี่ยวชีจึงออกไปเดินเล่นข้างนอก

จ้านเป่ยเย่าพอมองออกแล้วว่า จ้านเป่ยเหิงบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพียงแต่อาศัยโอกาสนี้มาพักอยู่ห้องข้าง ๆ ศาสตราจารย์หลานเพื่อคุ้มครองเขา

จ้านเป่ยเย่านั่งพักผ่อนอยู่ในสวนดอกไม้ด้านล่างโรงพยาบาล

มองดูซูเสี่ยวชีเดินไปเดินมา

เงาร่างที่คุ้นเคยสายหนึ่งเดินผ่านไปอย่างเร่งรีบ จ้านเป่ยเย่าลุกพรวดขึ้นมาทันที

“จ้านเป่ยโจว”

“จ้านเป่ยโจว นายหยุดนะ”

ร่างของอีกฝ่ายชะงักแข็งทื่อไปเล็กน้อย จากนั้นก็หยุดฝีเท้าลง

เขาหันกลับมาด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “จ้านเป่ยเย่า นี่มันในโรงพยาบาล นายแหกปากร้องอะไรกัน”

จ้านเป่ยโจวรูปร่างสูงใหญ่ ระหว่างคิ้วและตามีท่าทางกระหยิ่มใจของคนที่กำลังฮึกเหิมลำพองและอนาคตรุ่งโรจน์