เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ใต้ตาของกู้ฉางเฟิงมีรอยคล้ำจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าพักผ่อนไม่เพียงพอ เขามองซูเสี่ยวชีด้วยความประหลาดใจ “พี่สะใภ้ มีอะไรคุณพูดตรง ๆ ได้เลย ผมทนรับไหว”
“หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาจริง ๆ ตระกูลของผมก็ยังช่วยปกป้องให้เด็กทั้งสามคนของผมเติบโตขึ้นมาอย่างปลอดภัยได้”
ซูเสี่ยวชีกล่าวอย่างลังเลว่า
“เป็นเด็กทั้งสามคนของคุณต่างหากที่มีเรื่อง”
กู้ฉางเฟิงลุกพรวดขึ้นมาทันที “ภรรยากับเด็กของผมจะเกิดเรื่องไม่ได้เด็ดขาด”
จ้านเป่ยเหิงเองก็นั่งตัวตรงขึ้นมาเช่นกัน พลางเอ่ยถามว่า
“เสี่ยวชี พอจะมีวิธีคลี่คลายเคราะห์ไหม”
ซูเสี่ยวชีส่ายหน้า ไม่มีวิธีคลี่คลายเคราะห์จริง ๆ นะ
จ้านเป่ยเย่าไม่เชื่อ “น้องสะใภ้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะไม่มีวิธีคลี่คลายเคราะห์”
กู้ฉางเฟิงรีบล้วงกระเป๋าสตางค์หนังออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วยัดใส่มือของซูเสี่ยวชีทันที