กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจี่ยงเจี้ยนฟางก็ไม่กล้าพูดจา เธอแอบกลัวว่าหากเผลอพูดมากไปสักสองสามประโยค
แล้วยมทูตขาวดำจำเธอได้ นึกว่างไม่มีอะไรทำแล้วมาเกี่ยวดวงจิตดวงกายของเธอไปจะทำอย่างไร
ยมทูตขาวดำ: “...”
มันไม่ถึงขนาดนั้นจริง ๆ
เรื่องเกี่ยวดวงจิต พวกเขาคือมืออาชีพ
เมื่อมาถึงข้างสุสานโบราณ
หรงเจินถึงกับอึ้งตาค้าง นี่มันยังใช่บ้านของเขาอยู่อีกหรือ
ให้ตายสิ หลุมเบ้อเร่อขนาดนั้น
เดิมทียังนึกกังขาอยู่บ้าง เพราะคนที่วาดอักขระไว้ในตอนนั้นคือราชครู ทว่าพอเห็นครอบครัวของตนมายืนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตานอกสุสานโบราณ สีหน้าอันขมขื่นของเขาก็แปรเปลี่ยนไป
“ปรมาจารย์ คุณทำได้จริง ๆ หรือที่จะส่งพวกเรากลับไป”