เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยซิ่วกุมพวงแก้ม เธอมองจ้านหมินเต๋ออย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ตั้งแต่เด็กเธอคือน้องคนเล็กที่ได้รับความรักความเอ็นดูมากที่สุด
จะพูดว่าเป็นคนโปรดของทุกคนก็ไม่เกินจริงไปเลย
“พ่อ พ่อถึงกับไล่ฉันไปเพราะคนนอกที่ไม่รู้ที่มาที่ไปคนหนึ่งงั้นเหรอ เขาบอกว่าเป็นพี่ห้าก็เป็นพี่ห้าแล้วเหรอไง บนโลกนี้คนหน้าตาคล้ายกันมีเกลื่อนกลาด ใครจะรู้ว่าเห็นตระกูลจ้านของพวกเราร่ำรวย เลยเข้ามามั่วเกี่ยวดองเป็นญาติหรือเปล่า”
“อีกอย่าง งานเขาก็ไม่เลว อาจจะไม่ต้องการพวกเราเลยด้วยซ้ำ”
“พวกพ่อจำเป็นต้องทำตัวต่ำต้อยขนาดนี้เลยเหรอ”
เมื่อคิดว่าทรัพย์สินจะต้องตกเป็นของจ้านเป่ยเหิงกับซูเสี่ยวชี ในใจเธอก็ปวดร้าวขึ้นมาเป็นระลอก ๆ
คำพูดที่เพื่อนบอกเอาไว้ล้วนได้รับการพิสูจน์แล้วจริง ๆ
จ้านหมินเต๋อโมโหขึ้นมาในชั่วพริบตา