กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยเหิงยังเล็กขนาดนั้น แต่กลับต้องพยายามมีชีวิตรอดเพียงลำพัง
เขาสามารถเติบโตขึ้นเป็นคนที่อ่อนโยนดั่งหยกแท้ แต่ตอนนี้กลับเงียบขรึมพูดน้อย
พอนึกถึงตรงนี้
เจี่ยงเจี้ยนฟางก็รู้สึกขอบคุณซูเสี่ยวชีอีกครั้ง
เป็นเพราะซูเสี่ยวชีที่ทำให้จ้านเป่ยเหิงมีรอยยิ้มมากขึ้น และมีเพียงยามอยู่กับซูเสี่ยวชีเท่านั้น จ้านเป่ยเหิงถึงได้ดูเหมือนคนที่ใช้ชีวิตจริง ๆ
เธอจะต้องรักและเอ็นดูซูเสี่ยวชีให้ดีอย่างแน่นอน
ซูเสี่ยวชีซึ่งอยู่ไกลถึงมู่หยาง ยังไม่รู้เลยว่าเจี่ยงเจี้ยนฟางมโนเป็นฉากเป็นตอนไปแล้ว
ตอนตื่นนอนในตอนเช้า
ซูเสี่ยวชีสวมเสื้อยืดแขนยาวผ้าฝ้าย กางเกงลองจอนผ้าฝ้าย
แล้วสวมกางเกงนวมและเสื้อนวมหนาเตอะอย่างคล่องแคล่ว