ตอนที่ 162 ติดค้างแล้วไม่ควรแค่พูดด้วยปาก

ฮั่วเป่ยอวี่สงสัยไม่เข้าใจ รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีตรงไหนไม่ชอบมาพากล

“สหาย ตามที่คุณพูดทุกอย่างก็ดีหมด แล้วทำไมแม่ฉันถึงเป็นแบบนี้กะทันหันล่ะ”

“อย่าว่าแต่แม่ฉันเลย แม้แต่พวกเราช่วงสองสามวันนี้ก็รู้สึกไม่ค่อยปกติเหมือนกัน”

ซูเสี่ยวชีเหลือบตามองแวบหนึ่ง

“เธอไปตรวจปัญหาต่อมน้ำนมหน่อยเถอะ”

ฮั่วเป่ยอวี่พลันตื่นตระหนกอย่างยิ่ง “ฉัน……ฉันเป็นอะไรไปเหรอ”

คุณย่าฮั่วก็ตื่นตระหนกขึ้นมาเช่นกัน

เธอมีชีวิตอยู่มาถึงอายุเท่านี้ก็พอแล้ว ลูกหลานของเธอจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกยาวนาน

“เพราะว่า ชะตากำเนิดดั้งเดิมของแม่เธอปรากฏขึ้นแล้ว”

ฮั่วเป่ยซาน : “……”