เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเซิ่งเทียนซื่อเดินเข้ามา สิ่งแรกที่ทำคือกล่าวขอบคุณซูเสี่ยวชี:
“สหายซู ขอบคุณมากนะ ถูกขังไปหนึ่งสัปดาห์ เพื่อนร่วมงานที่สำนักงานเยาวชนปัญญาชนช่วยวิ่งเต้นเดินเรื่องให้ ในที่สุดฉันก็ได้ออกมาเสียที”
“รองผู้บังคับการจ้านช่วยกำชับสถานีตำรวจไว้ หลังจากนั้นฉันเลยไม่ได้ลำบากอะไร”
จ้านเป่ยเหิงยืดตัวนั่งตรง
“นายคิดจะอยู่ที่สำนักงานเยาวชนปัญญาชนต่อไหม”
“ไม่แล้วล่ะ” เซิ่งเทียนซื่อรู้ดีว่าตนเองไม่เหมาะที่จะอยู่ที่สำนักงานเยาวชนปัญญาชน
ช่วงนี้ใกล้สิ้นปีแล้ว
กระแสนอกลู่นอกทางพัดกระหน่ำรุนแรงขึ้นทุกที ไม่วิพากษ์คนนี้ ก็ปลุกระดมยกย่องคนนั้น ข่าวสารที่รายงานในหน้าหนังสือพิมพ์ ยิ่งดูก็ยิ่งทำให้ผู้คนหนาวเหน็บจับใจ…
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป จะไปทนได้อย่างไร
บรรดาผู้มีความรู้ถูกเล่นงานจนแทบไม่เหลือแล้ว